شانس
مهم نیست که خدایی وجود داشته باشه یا نه، مهم این هستش که تو یا من نمیتونیم اتفاقاتی رو که پیش میایند پیشبینی کنیم ما محیط نیستیم با جهان بلکه محاط جهانیم، اشراف به رخدادهای جهان و حتی جامعهی انسانی خود نداریم و آنچه برایمان رخ میدهد خارج از ارده و حوزهی اثر ماست.
حالا چه اهمیتی دارد که خدایی وجود داشته باشد و بگوییم حکمت خدا موجب چنین رخدادی شده است یا اینکه خیلی ساده بگوییم بدشانسی یا خوششانسی آوردهایم بدون معنادار کردن آن
برای من در این لحظات تنها چیزی که مهم است ناتوانیام در کنترل شرایط و رخدادهای پیرامون خویشتن خویش است. چه برسد به جهان خویش.
وجود خدا تنها زمانی مهم است که به دنبال مرهمی باشیم برای زخمی که خوردهایم در این مواقع از دو چیز زخمی میشویم: نخست آن چیز بدی که اتفاق افتاده است و دوم ناتوانی در درک چرایی رخدادن یک رخداد.
it is me یادآوری میکنه که: salam kash yek kam eteghad dashtid aghaye mazdak khan. man ke asheghe neveshte haye shoma boodam dorost khord vasate borjakam
مزدک گفته: باشه بهش فکر میکنم من همیسه فکر میکنمولی افسوس که به جایی نمیرسه