Lubism - لوبیسم

دادشم رفته بود بازار ایران با تعجب می‌گه مزدک رم ۲ گیگ ۱۶ تومان نمی‌خواهی؟ من داشتم فکر می‌کردم که چرا خوشحال شدم از این‌که رم ارزون شده یا چیزای کامپیوتری ارزون هستش. ارزون منظورم چیزیه که من بتونم بخرمش. من الان فهمیدم که واسه‌ی چی برای مردم خیلی مهمه که همه چیز ارزون بشه می‌دونم توضیح واضحات ولی من این رو با تمام وجودم حس نکرده بودم. چون خوب همیشه پول خوب داشتم و نبود چیزی که بخواهم و نتونم بگیرم، یادمه ۷۰۰ تومان هم ماهی می‌گرفتم ولی الان چه فرصت خوبی که بفهمم برای چی وقتی یک کسی میاد و قول ارزونی و عدالت رو می‌ده دل همه رو می‌بره و رای میاره یه واقعیتی وجود داره نمی‌شه به مردم گفت گشنه باشید و دستتون تنگ باشه ما داریم ۲۰ سال دیگه رو می‌سازیم. باید یه تناسبی بین سرمایه‌گذاری‌های دراز مدت و کوتاه مدت وجود داشته باشه

من بعضی وقت‌ها یادم می‌ره که فرض اشتباه، جواب و تحلیل اشتباهی رو هم به دنبال داره

اون زمانی که خیر سرم یک مقدار کارهای مدیریتی می‌کردم و کتاب هم به نسبت در این‌باره زیاد می‌خوندم، یه جمله‌ای رو دیدم که خیلی توی ذهنم ماندگار شد؛
«ازسنگ‌هایی که به سمتت پرتاب می‌شود خانه‌ای بساز»
حالا چی شد که یادم افتاد و این رو گفتم؛ مربوط می‌شه به همون نوشته‌ی قبلی من، باز یک مقداری بیشتر فکر کردم و تقریبا مطمئن شدم که حرکت‌هایی داره اتفاق می‌افته که اصلا هم توهم توطئه نیست و اون تخریب ایران به هر شکل ممکن هستش یا تخریب اسلام.

من هر چی فکر می‌کنم می‌بینم که یه همچین فیلمی با همچین پرداختی اون هم وقتی اوضاع دیپلماسی ایران خرابه، تصادفی درست شدنش یکمی باورش سخته. - یادم اومد زمانی‌که سر کاریکاتورهای محمد جنجال شد یکی از این جانبازها جلوی سفارت دانمارک روی یک پارچه‌ی بزرگ عکس خوبی از مریم مقدس رو کشید. من خیلی خوشم اومد از این شیوه‌ی اعتراض یا از این واکنش. -

حرف حسابم اینه که من با تخریب شخصیت، با دروغ‌گویی، پنهان کردن بخشی از حقیقت و … خیلی مشکل دارم، برام، مثل این می‌مونه که تو خیابون راه داری می‌ری، یکی بیاد الکی بهت بد و بیراه بگه. دقیقا این کارها ، من رو یاد کاریکاتورهای محمد و فیلم ۳۰۰ می‌ندازه، خیلی برام پست و حقیره. دارم فکر می‌کنم که برای نفت و خاورمیانه چه کارهایی که دارن نمی‌کنن؛ هنر رو هم به گند کشیدن، اگه چند تا چیز باحال داشت این دموکراسی و آزادی بیان دقیقا دارن ازش سواستفاده می‌کنند، دارن یه قومی رو علیه یکی دیگه می‌شورانند، هی سیخ می‌کنند. در حالی که خواست‌گاه دموکراسی تلاش برای بقای بیشترین افراد در جامعه‌ی بشری و احترام متقابله!

از همه‌ی این‌ها که بگذریم به نظرم می‌شد با بی‌اعتنایی هم یک‌جور مبارزه کرد و یک کمیته‌ای تشکیل می‌شد از ایرانی‌هایی که واقعا به این قضیه معترضند و توی جهان هم که خدا رو شکر سرمایه‌دار ایرانی کم نداریم یه پولی رو اختصاص می‌دادند و چند تا فیلم و بازی کامپیوتری و … توپ درست می‌کردند و اعتراض واقعی رو این‌جوری نشون می‌دادند. الان به قول بعضی از بچه‌ها که نوشتند عملا تبلیغ شده برای فیلم، واقعیت اینه که من با این‌که دستان کثیف امپریالیسمی رو توی این کار می‌بینم اما فکر نمی‌کنم که می‌تونست این فیلم اثر عجیبی توی ذهن مردم آمریکا و یا جهان بگذاره و ما ایرانی‌ها خودمون بزرگش کردیم قضیه رو.

من فکر می‌کنم عرصه و میدان خالیه از واقعیتی که وجود داشته در مورد ایران. ما حتی یه کارتون خوب درباره‌ی شاهنامه نداریم یک فیلم خوب در مورد سلسله‌های پیش از اسلام نداریم. خوب توی یه همچین فضایی کسی که اولین حرکت رو می‌کنه برنده است.

یه چیز دیگه که می‌خواستم بگم اینه که الان جهان یه جوری شده: ایران توی یک بازی افتاده که قواعدش رو نمی‌تونه تعیین کنه و هر حرکتی که انجام بده، پهن منفی می‌گیره، ایران و گشورهای جهان سوم تو وضعیت آچمز قرار دارند:

اگه اعتراض نکنن به چیزی، سوارش می‌شوند.
اگه اعتراض کنن اصول دموکراسی (قدیس قرن ۲۰ بشریت!) رو زیر پا گذاشته.
اگه چیزی رو در واکنش و مقابله به مثل زیر سوال ببرند محکوم می‌شوند به بی‌ادبی و واکنش‌های عجیب! و جهان سومی و زیر سوال بردن آزادی بیان!!
کلا هیچ کاری نمی‌تونه یه ایرانی انجام بده چون با کسایی که قواعد بازی رو طراحی می‌کنند سر سازگاری نداشته

خیلی نمونه هست: همین الان ۲ سال هستش که توی کویت زن‌ها حق رای دارند، در عربستان سعودی زن‌ها حق رای ندارن هنوز، عربستان کشوری دیکتاتوری و پادشاهی هستش - مجلسش به درد عمه‌اش می خوره-، مجازات‌های ضد حقوق بشری وجود داره مثل قطع کردن دست دزد و … این‌ور، کنارمون تو پاکستان چند سال پیش عملا کودتا می‌شه، بی نظیر بوتو می‌ره کنار،دیکتاتوری‌ نظامی بوجود میاد، بمب اتمی هم داره پاکستان ولی نه حقوق بشر نه سازمان منع گشترش سلاح‌های هسته‌ای صداشون در نمی‌یاد، فقط ایران هستش که ایرادات اساسی داره!

این‌ور اسراییل اصلا به قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای نپیوسته، اندازه‌ی نصف امریکا هم کلاهک داره، جیک هیچ‌کی در نمی‌یاد. حالا ببینیم اسراییل چیه؛ خودش رو ۵۰ سال پیش زورچپون کرده تو فلسطین، تجاوز کرده قشنگ.

این دوگانگی‌ها کلا روان من رو پاکیزه می‌کنه، می‌فهمی که همه‌ی این سر و صداها نه برای حقوق بشره نه برای هیچ کس دیگه‌ای یه حقوق نفت وجود داره که باید به دست بیاد و گرنه نباید آن‌قدر دوگانه رفتار کرد که آخه!

من واقعا از آدم‌هایی که دلشون خوشه به آمریکا عصبانی می‌شم و افسوس می‌خورم :(