این عکس را حدود ساعت ۱۰:۵۰ شنبه، ۱۳۸۶/۲/۱ گرفتهام، معترضین در حال خواند سرود ای ایران هستند، روبروی سازمان میراث فرهنگی کشور و در اعتراض به آبگیری سد سیوند گرد هم آمدهاند بقیهی عکسها خوب نشده بود برای همین نگذاشتمشون
خوب همونطور که دیشب نوشتم، تصمیم گرفتم که توی این گردهمایی شرکت کنم، با بچهها ساعت ۱۰:۲۰ دقیقه جلوی سازمان میراث فرهنگی کشور، بودیم حدود ۵۰ -۶۰ نفر بودند که ما رسیدیم، به همراه پارچههای نوشته شده و شعارهایی که روی کاغذهای A۴ نوشته شده بود، نمایندهی گروه دفاع از پاسارگاد بیانیهی گروه خودش را خواند، بعد سرود ای ایران چند بار خونده شد و ترانهی یار دبستانی! که من نمیدونم مناسبتش چی بود اونجا. بعد از اون بیانیهی تحکیم وحدت خوانده شد. من چند تا عکس گرفتم و صدا هم ضبط کردهام که آماده شد میگذارمشون اینجا.
خلاصه جمعیت بیشتر شد و رسید حدودا به ۲۰۰ نفر، نیروی انتظامی هم سر رسید ولی کاری نداشت کلا ۴-۵ نفرشون رو ما دیدیم. البته با بیسیم.
من از بیانیهی گروه انجمن مدافعان پاسارگاد خیلی خوشم اومد و اگر بشه قصد دارم باهاشون همکاری کنم نه هوچیگر بودند مثل تحکیم وحدتیها و نه اینکه حرفهاشون نامربوط بود. من باز هم میگم که باید رفت جلوی یونسکو و مجلس و میراث فرهنگی فایدهای نداره.
این تحکیم وحدتیها به نظرم بخش مثبت کارشون رو با شعارهای نیمه سیاسی خراب کردند و همچنین شمول بیانیه به خاطر اینکه همهی معترضین رو دانشجو خواند از دست داد.
چند تا تذکر به این تحکیم وحدتیها:
گردهمایی حدودا در ساعت ۱۱ ۱۳ پایان یافت
پ.ن.
تیشه به ریشه زدن عمیقتر و دردناکتر از هر هجومی است، بدتر از هر توهینی است . یک اقدام ناجوانمردانه بر ضد مردم، فرهنگ، تاریخ و گذشتهشان است. نخستین گام اعتراض است اما موثرترین نیست.
سد سیوند آبگیری شد زیاد هم بعید نبود که آبگیری بشود مرحله مطالعاتی سدسیوند ۳۵ سال قبل در سال ۱۹۷۰ میلادی توسط مشاور آمریكایی انجام شده و بعد از انقلاب نیز قرارداد انجام ادامه مطالعات با مشاور ایرانی منعقد گردید اما به دلایل مختلف از جمله كمبود اعتبارات لازم و پیچیدگی های فنی، اجرای سد به درازا كشیده و بالاخره عملیات احداث تونل انحرافی سد از سال ۱۳۷۱ آغاز شد.(روزنامهی ایران) در زمان هاشمی رفسنجانی کلید خورد و در زمان خاتمی اجرا شد و در زمان احمدینژاد بهرهبرداری گردید. به گفتهی خود سازمان میراث فرهنگی کشور البته این نخستین بار نیست !
چیزی که لازمه بگم این هستش که آرامگاه کوروش زیاد در خطر نیست بلکه تنگهی بلاغی هست که ۱۲۹ اثر تاریخی در خودش داره و با این عمل تخریب میشه
مجبورم چندتا نقل قول بیارم از کارشناسان:(به نقل از آفتاب.آیآر)
محمدحسن طالبیان مدیر بنیاد پژوهشی پارسه - پاسارگاد: كار ژئوفیزیك در ۵۰ هكتار از محوطه های تخت جمشید و پاسارگاد نشاندهنده باغ ها و ساختارهای گسترده ای همچون شبكه آبیاری بسیار كهن در این منطقه است.
مسعود آذرنوش رئیس پژوهشكده باستان شناسی: نحوه تعامل ما میان این ۲ واقعیت یعنی نیاز به كنترل آب سطح الارضی از یك سو و ضرورت حفظ میراث فرهنگی جامعه كهن ایران از سوی دیگر، میزان درایت ما را در فراهم ساختن پاسخ های هماهنگ با جمیع وجوه توسعه پایدار آشكار می سازد.
طه هاشمی رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری: موضوع سد سیوند ۲ تابلوی زشت و زیبا داشت. تابلوی زشت آن این بود كه در یك پروژه بزرگ و در زیستگاهی كه حتی افراد غیرمتخصص هم می توانند وجود آثار گرانبها در آن را حدس بزنند، مطالعه ای صورت نگرفت و تازه با شروع آبگیری سد معلوم شد چه اطلاعات و آثاری از میان خواهد رفت.
محمدتقی عطایی، عضو پژوهشكده باستان شناسی: آرامگاه كورش نزدیكترین اثر از مجموعه پاسارگاد به دره بلاغی است كه فاصله آرامگاه تا ابتدای تنگه به خط مستقیم ۲/۵ كیلومتر و فاصله آن تا ابتدای دریاچه سد حدود ۵ كیلومتر است. بنابراین گرچه به طور مستقیم خطری از جانب دریاچه سد متوجه پاسارگاد نیست، اما فقط تأثیرات با واسطه ای بر مجموعه خواهد داشت. به عنوان مثال در حال حاضر عمق آب های زیرزمینی در پاسارگاد كم است، قطعاً با احداث سد این عمق كاهش خواهد یافت.نكته دیگر آنكه در بیشتر مواقع جریان باد از سمت دره و كوهستان به سمت پاسارگاد برقرار است. با وجود دریاچه ای در آنجا این باد رطوبت دره و دریاچه را به پاسارگاد منتقل خواهد كرد. با افزایش میزان رطوبت سطح الارضی و تحت الارضی بر میزان رشد گلسنگ ها كه یكی از عوامل فرسایش سازه های سنگی است، افزوده خواهد شد
مدیرعامل آب منطقه ای فارس، بوشهر و كهگیلویه وبویراحمد: سد سیوند در منطقه پاسارگاد و دشت مرغاب در حال احداث است كه با راه اندازی آن تعدادی از آثار باستانی موجود در محل در صورت عدم انتقال از منطقه به زیر آب خواهد رفت اما بخشی از آثار ارزشمند مانند جاده معروف شاهی و كانال دختربر از هرگونه آسیب دور خواهد ماند.
کاری که باید کرد اعتراض به سبک مدنی و غیرسیاسی و نمادین هستش، من فردا به دعوت کمیته ی دانشجویی دفاع از پاسارگاد برای اعتراض به آبگیری سد سیوند به میراث فرهنگی ساعت ۱۰ صبح جلوی میراث فرهنگی میروم، اگرچه اعتراضات پیشین کارساز نبوده ولی این بار میخواهم به سهم خود اعتراض کنم. اگر آدرس را نمیدانید اینجا را ببینید البته من خود نقشه روهم این زیر گذاشتم:
آنچه مهم است در این مبارزه برای حفظ چغازنبیل وپاسارگاد باید تجمعی در برابر دفتر یونسکو در تهران برگزار شود زیرا ایران عضو متعهد کنوانسیون جهانی حمایت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان است (۱۹۷۲ژاریس) که در آن پشتیبانی از میراثهای بشری طبیعی یا دست ساخت وظیفهای جهانی است و چغازنبیل و پاسارگاد در فهرست میراث فرهنگی ثبت شده در یونسکو هستنند.
پاسارگاد پنجمین محوطه جهانی ایران است كه طی آخرین جلسه یونسكو تیر ماه سال ۱۳۸۳ كه در چین برگزار شد به علت دارا بود شاخصهای فراوانی در فهرست جهانی یونسكو به ثبت رسید. ساخت سد سیوند از سال ۱۳۷۱ در تنگه بلاغی و روی رودخانه پلوار، بدون توجه به وجود آثار تاریخی و باستانی آغاز شد. (خبرگزارى ميراث فرهنگى)
یکسری از دوستان گفتند که ما چون از جریان خبری نداریم نمیآییم. برای کسانی که از سد سیوند و ماجراش خبری ندارند چدن تا چیز معرفی میکنم:
رخدادهای لحظه به لحظه:
اقدامات صورت گرفته و اعتراضات:
