Lubism - لوبیسم

برای creativity.ir به درخواست کارفرمایانش دوباره یک طرح دیگه زدم. مهم‌ترین دلیل طراحی دوباره این بود که چشم کاربر در دراز مدت خسته می‌شد.

بگذریم که اون اول من این طرح تیره رو به توافق رسیده بودم باهاشون و از نظر اصولی و حرفه‌ای هم وقتی تایید رو گرفتی نباید برگردی و اگر برگردی هزینه‌اش رو باید بگیری ولی چون خودم هم دوست داشتم که طرح بهتری برای سایت درست کنم امروز نشستم و درستش کردم و از اول دوباره همه چیز رو درست کردم.

الان احساس بهتری دارم نسبت به طرح قبلی

سلام :) دوباره مثل قبل یک نظرخواهی دارم ازتون در مورد قیافه‌ی منوی افقی،

منوی افقی دیگه برای چی؟ درسته که تونستم یک کاری انجام بدم که ستون سمت راست هر وقت که نوشته‌ی کامل رو می‌خونید در کنار نوشته باشه، ولی شخصا از این‌که موقع خوندن یک مطلبی، چیزهای بی‌ربط کنارش باشه خوشم نمی‌آید. ولی از طرفی باید حداقل‌هایی هم برای کاربر در نظر گرفت که اگه خواست بتونه تحرک داشته باشه توی یک صفحه‌ی وبی مثلا اگه خواست بتونه بره صفحه‌ی اول، یا بخش بایگانی یا جست‌وجو. برای این که نه سیخ بسوزه نه کباب بهترین چیز اینه که یک منوی افقی گذاشت توی صفحه‌ی اول.

خوب همونطور که می‌دونید چندین قیافه‌ی مختلف وجود داره برای منوها من چند تاش رو انتخاب کردم که دوست دارم نظرتون رو بدونم بگید که کدومش بهتره برای این‌جا توجه کنید که رنگ‌امیزی منوها می‌تونه تغییر کنه بیشتر روی ساختارش توجه کنید

البته می‌دونم که بیکار نیستید، ولی این چند تا منو رو نگاه کنید و  نظرتون رو بگید که کدوم بهتره با موس هم روشون بروید که رفتار منو رو ببینید

1. منوی برگه‌ای Tab base
   
2. منوی ساده زیر خط دار - من خودم از این خوشم اومده
   
3. DWWS menu
4. Under Tabs
5.  Seth’s horizontal list
6. Centered list navbar
7. ZDnet Emulation - از این هم برای سایت خوشم اومده برای وب‌نامه زیادی لوکسه

حتما توی بعضی از فرم‌های نظردهی (Comment) در وب‌نامه‌ها (وب‌لاگ‌ها) یا بعضی از سایت‌ها متوجه شدید که بدون داشتن تخته کلید (کیبورد) فارسی هم می‌تونید فارسی بنویسید. و احتمالا آیکونی وجود دارد مثل که با کلیک کردن دکمه زبان نوشتن عوض می‌شه از فارسی به انگلیسی و از انگلیسی به فارسی این خیلی امکان خوبیه برای فارسی زبان‌ها و کمابیش همه‌ی سیستم‌های خدمات وب‌نامه (وبلاگ) فارسی این قابلیت رو دارند.

به تازگی من دیدم که با زدن دکمه‌ی عوض کردن زبان جهت نوشتن رو هم عوض می‌کنند، یعنی مثلا اگر فارسی دارید می‌نویسید، تراز از راست هستش و اگر زبان رو انگلیسی کنید تراز از چپ! این خیلی کار خوبی نیست!

• ما برای تراز از راست و چپ دکمه‌های جا افتاده‌ای داریم توی ویرایشگرهای معروفی مثل مایکروسافت ورد که این دکمه‌ها هستند:
• ممکنه که ما در حال نوشتن متنی به زبان فارسی باشیم و تنها بخواهیم چند کلمه انگلیسی به اون اضافه کنیم، با عوض شدن تراز هنگام نوشتن حروف انگلیسی، نمایش لحظه‌ای متن ممکنه بهم بریزه و کاربر رو اذیت کنه مثلا فکر کنه که اشتباهی کرده
• این روش اصلا کاربرپسند نیست
• این روش استاندارد هم نیست و تنها زبان نوشته باید با دکمه تغییر زبان عوض بشه و نه تراز و جهت نوشته

یک کار دیگه‌ای هم تو بعضی کدها دیدم که انجام می‌دهند اینه که اگر سیستم شما خودش کیبورد فارسی داشته باشه وقتی دارید فارسی می‌نویسید یک پیام هشدار (alert message) جاوااسکریپتی ظاهر می‌شود که: «لطفا زبان سیستم خود را بر روی انگلیسی بگذارید» این کار هم خوب نیست؛

• بهتره که اصلا پیام هشداری داده نشود؛ خیلی‌ها مثل خود من به محض این‌که بخواهن فارسی بنویسند، سریع alt+shift می‌گیرند و بعد توی فرم تایپ می‌کنند و خوب اگر اولین حرف رو تایپ کنند، پیام هشدار رو می‌بینند، که کاربرپسند نیست
• اگر هم به دلایلی اصرار هست که پیام هشدار داده بشه، باید به کاربر امکان گزینش داد نه اینکه چیزی رو بهش زور کرد (Force)، شاید یکی خواست با کیبورد خودش، که باهاش راحت‌تره بنویسه مثلا یک چک مارکی گذاشت کنار فرم، که کیبورد فارسی رو فعال یا نافعال کنه

من این مطلب رو توی گروه فارسی‌سازی وردپرس و بخش پیشنهادهای سایت بالاترین نوشتم چون جفتشون این کارهایی رو که نوشتم خوب نیست انجام دادند

پ.ن.

ببینید من اون کارایی که گفتم و تغییرات رو انجام دادم برای خودم در مورد فارسی تایپ، فقط آیکون RTL و LTR نداره این نسخه هم برای ارایه پیشنهاد هستش یک نگاهی بندازین بد نیست. تغییراتی که انجام شده ایناست:
۱) افزودن چک مارک
۲) تیک داشتن چک مارک به صورت پیش‌فرض به معنی فعال بودن (نه نا فعال بودن) فارسی تایپ
۳) تغییر استایل آیکون Fa/EN موقعی که نا فعاله
۴) برداشتن عمل rtl و ltr با عوض شدن زبان

دریافت فارسی تایپ

• بدون نیاز به داشتن تخته کلید فارسی می‌تونید پیامتنون رو فارسی بنویسید.
• امکان فعال یا نافعال کردن فارسی نویسی هم هستش
• پیام خصوصی، ممکنه بعضی وقت‌ها در باره ی موضوعی که نوشته شده چیزی بخواهید بگویید ولی، نخواهید که دیگران ببینند.می‌تویند «خصوصی باشه» را علامت بزنید تا فقط برای من و خود شما قابل دیدن باشه
• تاریخ متن نوشته شده رو هم اصطلاحا Human Readable کردم؛ مثلا می‌نویسه «این نوشته یک ساعت و نیم پیش کله‌ی سحر نوشته شده»

من یه چیز خوب به سرم زده یا بهتره بگم که دوباره یادم افتاده؛

می‌خواهم یه صفحه درست کنم و توش آخرین نوشته‌های  وب‌سایت‌ها و ب‌لاگ‌هایی که هر از چندگاهی می‌خونمشون رو بیارم خیای این‌جوری کارم راحت‌تر می‌شه. این کار با RSS انجام می‌شه که قبلا هم من این کار رو انجام داده بودم برای سایت پارسیک. توی سایت خودم. این کار چند تا خوبی داره یکیش اینه که سایت‌هایی که فیلتر هستندة محتواشون خونده می‌شهع یکی دیگه اینه که من با یک صفحه از همه‌ی اون‌چیزهایی که دوست دارم خبر دار می‌شم یه خوبی دیگه‌اش هم اینه که بقیه هم می‌تونن ازش استفاده کنند

من هر روز که از خواب بلند می‌شم. از خودم می‌پرسم که چه کاری هستش که الان انجامش بدی، احساس بهتری داری؟
و امروز جوابم این بود که دوست دارم یک‌سری مقاله بنویسم توی اینترنت که البته سردبیرش خودم باشم می‌خواهم یه جور فرهنگ‌نامه درست کنم. دقیقا یک چیزی مثل ویک‌پدیا به فارسی و شاید به انگلیسی. برام روشن شد که نه جوملا و نه وردپرس نمی‌تونن این نیاز من رو جواب بدهند. واقعا نوشتن یک متن بیش از ۱۰ - ۱۵ خط توی یک موتوری که برای وب‌نامه نویسی درست شده متناسب برای نوشتن مقاله‌ای که باید فهرست داشته باشه نیستش، ساختار نمایش و ارایه مطلب هم برای یک مقاله متفاوته، من قبلا یک وسواس عجیبی داشتم برای این‌که هر کاری که می‌خواهم انجام بدم با یک موتور انجام بدهم؛ مثلا اگه می‌خواهم گالری عکس داشته باشم و وب‌نامه و رادیو و مقاله و فرهنگ‌نامه همه رو با یک موتور انجام بدهم. دلیل پافشاری من این بود که فرض می‌کردم کاربران برای وارد شدن به سایت از یک شناسه و رمز استفاده کنند، در صورتیکه اصلا فرضم اشتباه بود امروز اط خودم پرسیدم چه دلیل داره که اصلا کاربرها وارد چیزی بشوند من که خیلی وقته تصمیم گرفتم بیزنس نکنم و کسب و کاری فعلا راه نندازم پس بگذار که معنی رهایی و آزادی رو به همه کامل بدهیم، بگذار که همه قدرت و توانایی متن‌باز (OpenSource) رو در برابر متن‌بسته‌های تجاری ببینن، بگذار که همه بدونن فرهنگ به اشتراک گذاشتن دانش قدرت میاره و در برابر وجدانت متعهد می‌شه که تو هم اگه کاری می‌تونی انجام بدی برای این جامعه‌ی OpenSource و اون بایوس ذهنیة اون پیش‌نویش، اون پیش‌فرض و اون Bios رو اون MindSet رو امروز انداختم دور من امروز رسما راهی رو انتخاب و گزینش کردم که به گشترش پایدار مبتنی به شایسته‌سالاری با نیم نگاهی بر سوسیالیسم پیش خواهد رفت، در این‌باره و این تغییر ذهنی بیشتر شاید بنویسم ولی اون‌چیزی که الام من رو به هیجان آورده قدرت و توانایی به اشتراک گذاری همه‌ی آن‌چیزی است که می‌دونی و می‌تونیدر این صورت هست که برای اولین بار قدرته که به دنبال تو می‌اید و بنده‌ی تو می‌شی در این حالته که قدرت، قدرت فاسد کردن تو رو نداره -بزرگ‌ترین ناتوانی که من داشتم- من به چشم خودم می‌بینم که ویکی‌پدیا محبوبه و دوست داشتنی و از این‌که این ایده رو من یک‌سال پیش از بوجود آمدن ویکی‌پدیا داشتم و رفتم مرکز محاسبات دانشگاه شریف و به دکتر تابش پیشنهادش رو دادم ولی با تمسخر مواجه شدمع خوش‌حالم. می‌فهمم که یه چیزایی حالیم بوده. توی اون ایده‌ای که من داده بودم ترکیبی از ویکی‌پدیای امروز و ۳۶۰ یاهو و اورکات بود که در عین نابوری می‌دیدم که رویاهای من داره به حقیقت می‌پیونده، من افسوس می‌خوردم که نتونسته بودم خودم اون‌ها رو بسازم، افسوس می‌خوردم که همه‌ی تلاش‌های من و صدای من شنیده نشد توی این خانه‌ی خرا = ایران اما الان از ۲ تا چیز خوشحالم یکی این‌که بالاخره اون‌چیزهایی که به نظرم هیجان انگیز بود داره بوجود میاد و دومی این‌که تصورات من شدنی بوده تنها از این ناراحتم که خوب خودم نساختمشون. بگذریم شاید روزی هم وقتی بستر مناسبی بود من بتونم سنگ دیگه‌ای بگذارم روی سنگ‌های دیگه‌ای که بقیه ساختند و این احساس خوش‌آیند آفرینش رو با خودم به گور نبرم.

توی جوملا هم این امکان وجود داره که شبیه ویکی‌پدیا این کار رو انجام بدی ولی به خوبی ویکی پدیا نمی‌شه به هر حال الان به این نتیجه رسیدم که تخصصی کنم کارها رو و برای هر کار نرم‌افزار تخصصی‌اش رو به کار ببرم:

انجمن، مقاله، وب‌نامه، عکس‌نما، گالری عکس، رادیو، وب‌عکس‌نامه (Photoblog) و مدیریت پروژه و… و وسواسی برای پذیرفتن عضو نداشته باشم

من زمانی‌که توی فرا مدیر پروژه‌ی bekhan.com و fara.ir شدم و وقتی persianwizard رو درست کردم و بعدش که توی بانک مدیر R& D شدم، همیشه اولین چیزی که بهش فکر می‌کردم چاره‌اندیشی به روش‌ها مختلفی برای حل مساله‌ی ی و ک بود. یه کدهایی هم درست کردم و دارمشون یک‌سری‌هاش هم ندارم و از دست دادمشون ولی توی ذهنم همشون هست من یقین می‌دونم که اگه روش‌هایی رو که آخر این نوشته آمده به کار ببریم تاثیر بسیار زیادی روی حل این مشکل خواهیم داشت. مانی منجمی هم که توی فارسی‌سازی رودپرس بسیار کوشا و فعال هست یک نظرخواهی مطرح کرده که بهانه‌ی این نوشته شد
برای شروع مجبور هستم که یک پیش‌گفتاری رو برای آشنایی بگم – اگر داستان ی و ک عربی و فارسی رو می‌دونید و راه حل‌ها رو می‌خواهید ببینید این بخش رو نخونید و برید به پایین صفحه-؛

به ستون الف و ۱۲ واژه‌ی زیرش نگاه کنید؛

باور می‌کنید که این ۱۲ واژه برای یک جست‌جوگر، ۱۲ عبارت کاملا متفاوت باشد؟ دقیق‌تر بگویم یعنی این‌که اگر شما یا دیگری نوشته‌ای نوشته باشید که در آن برای نمونه واژه‌ی « كارآفريني» به کار رفته باشد و بخواهید با موتور جست‌وجویی آن را با جست‌وجوی واژه‌ی « کارآفرینی» بیابید. هرگز موفق نمی‌شوید و موتور جست‌وجوگر چیزی به عنوان نتیجه به شما نشان نمی‌دهد. همچنین اگر نوشته باشید « كمك» و « کمک» را جست‌وجو کنید

شاید اگر کمی دقت کنید بتوانید تفاوت ظاهری بین شماره‌های ۱، ۳، ۵ (گروه یک) و ۲، ۴، ۶، ۷، ۸ (گروه دو) بشوید. بله شکل حرف «ی» آخرِ تنها در گروه یک و گروه دو فرق دارد، در گروه یک «ی» و در گروه دو «ي» است. اما نمی‌توانید با چشم تفاوت دیگری در این ۸ واژه ببینید در صورتیکه هیچکدامشان شبیه به هم نیستند تا زمانی‌که به «ستون ب» نگاه کنید؛ می‌بینید شکل «ک» و «ی» هم در اول و وسط واژه‌ها با یکدیگر فرق دارد و این تفاوت تا زمانی‌که «ی» و «ک» به صورت تنها در آخر واژه‌ها نباشند دیده نمی‌شود‌

اگر به شماره‌های ۹، ۱۰، ۱۱، ۱۲ هم نگاهی بیندازید، در نگاه اول تنها تفاوت ۹، ۱۱ (گروه سه) را با ۱۰، ۱۲ (گروه چهار) می‌توانید تشخیص دهید و تنها زمانی‌که به «ستون ب» نگاه کنید می‌فهمید که دو جور «ک» و «ك» در اول واژه‌ی کمک به کار رفته است.

موضوع چیست؟

موضوع این است ما از ترکیب ۴ نوع حرف متفاوت «ی»، «ي»، «ک» و «ك» برای نوشتن واژه‌های «کارآفرینی» و «کمک» استفاده کرده‌ایم.

اجازه بدهید تا آخر این نوشته، واژه‌ی «نویسه» که برگردان واژه‌ی انگلیسی « character » است را به جای واژه‌ی «حرف» به کار ببرم.

خوب اگر کمی هم ریاضی بدانیم؛ می‌توانیم محاسبه کنیم که به چند حالت می‌توان واژه‌ی «کمک» را با نویسه‌های ک، ك، م بدون تکرارنوشت؟

پاسخ: خوب جای نویسه‌ی اول می‌شود ۲ تا نویسه‌ی ک و ك را به کار برد و در جای نویسه‌ی آخر هم ۲ تا

بنابراین ۲×۲=۴ پس به ۴ گونه می‌توان واژه‌ی کمک را نوشت که در جدول بالا هم آمده است.

با همین روش می‌توان حساب کرد که به ۸ گونه می‌توان واژه‌ی کارآفرینی را نوشت؛

کمی وحشتناک است! اما چرا این دو نویسه دو به دو با هم شبیهند؟ و کدام را باید به کار برد؟ چه شده است که ما برای یک حرف دو نویسه‌ی متفاوت داریم؟ چرا «ي» دو نقطه زیرش دارد و «ك» همزه دارد و سرکش هم ندارد؟

چون نویسه‌های ي و ك فارسی نیستند و عربی هستند و در خط‌های عربی باید به کار برده شوند. بنابراین روشن است که باید شبیه حروف عربی باشند که هستند

اما این دو نویسه بنابر جایگاهی که در یک واژه پیدا می‌کنند - اول وسط و آخر- شکل‌های متفاوتی را به خود می‌گیرند به جدول زیر نگاه کنید؛

همان‌گونه که می‌بینید نویسه‌ی عربی «ي» در دو جایگاه اول و وسط کاملا مانند شکل نویسه‌ی «ی» در همان جایگاه است و نویسه‌ی عربی «ك» در سه جایگاه اولع وسط و چسبانِ آخر مانند نویسه‌ی فارسی «ک» در همان جایگاه است.

به همین دلیل است که واژه‌هایی که با نویسه‌ی «ي» عربی و نویسه‌ی «ك» عربی نوشته شده باشند در جایگاه‌های گفته شده از نظر ظاهری شبیه به نویسه‌های «ی» و «ک» فارسی بوده و قابل تشخیص نیستند.

اما یک برنامه‌ی کامپیوتری این تفاوت را می‌فهمد چرا که همان‌گونه که احتمالا می‌دانید در کامپیوتر همه چیز به صورت اعداد ۰ و ۱ تبدیل می‌شوند تا برای آن قابل فهم باشد. بنابراین شکل ظاهری یکسان یک نویسه ابدا اثری در شناسایی آن برای کامپیوتر ندارد، از آن‌جا که هر نویسه در استاندارد یونیکد، کد (شماره‌ی) یکتایی دارد و با ان شماره است که به کامپیوتر یا یک برنامه‌ی نرم‌افزاری شناسانده می‌شود، این تفاوت برای موتورهای جست‌وجو به آسانی قابل تشخیص است به جدول زیر نگاه کنید؛

این جدول به روشنی نشان می‌دهد که برای یک برنامه‌ی نرم‌افزاری این ۴ نویسه مانند ۴ نویسه (حرف) کاملا متفاوت است و روشن است که واژه‌هایی هم که از ترکیب این ۴ نویسه بوجود آیند اگرچه برای انسان (ما ها) در ظاهر تفاوتی ندارد اما برای کامپیوتر و نرم‌افزارها متفاوت است.

و به همین دلیل است که برای نمونه هنگام جست‌وجوی «کمک» تنها واژه‌هایی که در آن‌ها نویسه‌ی فارسی«ک» وجود دارد به عنوان نتیجه‌ی جست‌جو نمایش می‌یابند و اگر واژه‌هایی مانند «كمك» در متن مورد جست‌وجو باشند نمایش داده نمی‌شوند چون موتور جست‌وجو این دو واژه را یکی نمی‌داند که درست هم هست!

اما چه شده است که این دو نویسه در تخته (صفحه) کلید فارسی آمده است؟

سیستم عامل‌های ویندوز۹۸ اساسا برای زبان فارسی درست نشده بودند، شرکت‌هایی مانند برنا رایانه و … با ایجاد تغییرات کوچکی روی ویندوزهایی که هسته‌ی آن‌ها عربی بود وبندوزهایی را ارایه دادند که قابلیت نوشتن به زبان فارسی را دارا بود. آن‌ها نویسه‌های پ، ژ، گ و چ را به صفحه کلید فارسی افزودند اما حساسیتی بر روی ی و ک فارسی نشان ندادندو احتمالا در نظر نگرفتند که ي و ك، عربی هستند و نیاز به افزودن ی و ک فارسی همچون «گچ پژ» وجود دارد. پس از مدتی آن‌ها برای پوشاندن اشتباه خود دست به اشتباه بزرگ‌تری زدند و فونت‌هایی را طراحی کردند که اگر از آن‌ها در نوشتن ي و ك استفاده می‌شد ظاهر فونت را به شکل ی و ک نشان می‌داد! در صورتی‌که کد نویسه همچنان متفاوت بود.

این اشتباه از سوی کسی جدی گرفته نمی‌شد تا زمانی که ویندوز ۲۰۰۰ به بازار آمد و در آن صفحه کلید فارسی این‌بار از سوی سرکت مایکروسافت و نه شرکت‌های داخلی گنجانده شده بود و جای ي و ك عربی با ی و ک فارسی عوض شده بود. این رخداد بسیار مهم و خوب بود تنها یک اشتباه فاحش از سوی مایکروسافت اتفاق افتاده بود؛ فونت‌هایی که یونیکد بود و فارسی را پشتیبانی می‌کرد مانند Tahoma یا Times new roman و …برای نویسه‌ی «ی» فارسی از ۴ حالتی که در جدول بالا بررسی شد و باید می‌داشت تنها یک حالت داشت . آن هم «ی» تنهایِ آخر بود.

این مشکل باعث می‌شد که نتوان از ی فارسی در بیشتر واژه‌ها استفاده کرد چرا که عملا خوانایی متن را بسیار دشوار می‌کرد. اما ک فارسی چنین مشکلی را نداشت. بنابراین بسیاری تصمیم گرفتند که از ک فارسی استفاده کنند اما از ي عربی به جای ی فارسی استفاده کنند در حقیقت دونقطه‌ی زیر ي عربی را به نمایش ی فارسی تنهای آخر ترجیح دادند. برخی هم برای ی وسط از ي عربی استفاده می‌کردند اما برای آن‌که دو نقطه‌ی ي عربی در حالت تنها نمایش نیابد از ی فارسی استفاده می‌کردند! مانند: کارآفري ن ی

اگر چه پس از آن فونت‌ها اصلاح شد و دلیلی برای استفاده از ي عربی نبود اما به دلیل زیاد بودن محتوی فارسی تولید شده مخصوصا در وب تا آن زمان بسیاری برای جست‌وجوی واژه‌ها از ي عربی استفاده می‌کردند و نتایج جست‌وجو بهتر بود.

با توضیحاتی که دادم و دو مثال بالا عمق دشواری جست‌وجوی یک واژه را که در آن هم ی و ک باشد خواهید فهمید!

قلم و صفحه‌کلید استاندارد را هم برای اطلاعات بیشتر ببینید.

اما اکنون زمان تغییر است، باید شیوه‌هایی را طراحی و توصیه کرد تا تولید محتوای ناخواسته با نویسه‌های ي و ك به کم‌ترین حد خود برسد. و از طرفی واکشی داده‌ها در هنگام جست‌وجو نیز نتایج بهتری را ارایه دهد.

روش‌ها:

باید به این مراحل فکر کرد:

• زمانی که متنی نوشته می‌شود
• زمانی که متن فرستاده می‌شود
• زمانی که متن ذخیره می‌شود
• زمانی که متن واکشی شده و نمایش پیدا می‌کند

۱) در این مرحله دو حالت

• همان فرم شروع به نوشتن کند
• از ویرایشگری خارجی برای نوشتن استفاده کند مانند Word و … و سپس متن نوشته شده را در فرم وبی کپی کند

برای حالت اول راه حل ساده است؛ می‌توان با قرار دادن یک جاوااسکریپت، صفحه کلید فارسی برای فرم گذاشت که در چیدمانش اولا ی و ک در جای درست خود هستند و ثانیا هر ي و ك که تایپ شود در جا به ی و ک تبدیل شود
برای حالت دوم هیچ‌کاری با روش جایزگینی درجا (Real-Time Replacing) نمی‌شه انجام داد. چون وقتی شما متن رو از جایی کپی کنید Client نمی‌تونه پردازشی داشته باشه

نتیجه ۱: این روش جامع و مانع نیست و نمی‌تونه روشی برای رفع مشکل ی و ک باشه با توضیحاتی که دادم اما ایده‌ی گذاشتن یک کیبورد فارسی که مستقل از سیستم عامل بشه فارسی تایپ کرد ایده‌ی خیلی خوبیه که اولین بار در گروه فارسی‌وب شریف و بعد در پرشین‌بلاگ استفاده شد. بنابراین پیشنهاد می‌شه این ادیتور فارسی باشه ولی بدونیم که برای رفع مشکل ی و ک نیست و از اون‌جایی‌که ممکنه کسی بخواهد از «ي» و «ك» هم استفاده کنه جایگزینی اتفاق نیفته و فقط چیدمان استاندارد رعایت شده باشه. (من این روش رو توی سایت خودم به کار بردم)

۲) زمانی که متن فرستاده می‌شود، یعنی قبل از این‌که توی پایگاه داده (database) ذخیره بشه در این مرحله می‌شه پیش از این‌که چیزی توی دیتابیس ذخیره بشه ی و ک رو با یک تابع (Function) درست کرد و بعد ذخیره انجام بشه. تنها مشکلی که این روش داره اینه که باید حتما replace کردن به عنوان گزینه برای کاربر قابل انتخاب باشه چون که در برخی مواقع کاربر می‌خواهد که از نویسه‌ی «ي» و «ك» آگاهانه استفاده کنه مثل همین نوشته و ابنابراین همه‌ی متن‌ها بدون گزینش کاربر هنگام ذخیره شدن نباید جایگزین شوند.
نتیجه‌ی ۲: پیشنهاد می‌شود که به صورت پیش‌فرض برای هر نوشته این قابلیت فعال باشد ولی امکان انتخاب برای کاربر وجود داشته باشد (این روش رو هم توی بانک کارآفرین به کار بردم)

۳) زمانی که متن ذخیره شده است:
پس از این‌که نوشته‌ها ذخیره شد با تابعی کل دیتابیس Seek شده و جایگزینی صورت بگیرد
این روش به عنوان یک راه حل کلی منسوخ شده تقریبا ولی یه جاهایی کاربرد داره هنوز و خوبه که این تابع هم وجود داشته باشه. حالا بگم کجا کاربرد داره: فرض کنید که شما ۶ ساله دارید می‌نویسید و کلی مطلب وجود داره که ی و ک اون عربی نوشته شده با روش‌های گفته شده در بالا باید هر نوشته‌ای رو مستقل باز کرد و ویرایش کرد که کاری است بی دشوار و کاربرپسند (User-friendly) هم نیست. این تابع یه همچین جاهایی کاربرد داره که معمولا هر از چندگاهی مورد استفاده قرار می‌گیره فقط قبل از این‌که جایگزین کنه باید همه‌ی پست‌هایی رو که داره جایگزینی توش انجام می‌شه توی یک فهرست بیاره که Confirm بشه توسط کاربر و البته پیش‌فرضش باید چک مارک خورده باشند همه (این رو توی بخوان.کام انجام دادیم)

۴) زمانی که متن واکشی می‌شود: منظور همون جست‌وجو هست بیشتر با فرض این‌که همه‌ی کارهای بالا انجام شده باشه با این‌حال شدیدا پیشنهاد می‌کنم که تابعی نوشته بشه برای جست‌وجو که ی و ي – و ک و ك دو بدو با هم Or بشوند و همه‌ی نتایج نشان داده بشه که کاملا مستقل از این‌که کاربر چی تایپ می‌کنه هوشمندانه جست‌وجو انجام بشه به صورت پیش‌فرض و گزینه بده باز به کاربر که با تیک بتونه نا فعال کنه اون رو (من این روش رو برای گوگل اون موقع که بتا تستر جی‌میل بودم فرستادم که فکر کنم خوششون هم اومد سایت علیرضا هم تو سایت پارسییک تقریبا همچین کاری رو انجام داده)
روش دادن گزینه تایپ ي و ك توی فرم جست‌وجو هم پیشنهاد نمی‌شه و همینی که بالا گفتم بهتر و کامل‌تر است.

دست‌آوردهای پایانی:
• یک جاوا اسکریپت برای textarea که به صورت کاربرپسندی بشه لودش کرد مثل ایده‌ی htmlarea یا تگ id lang=fa من دیدم بعضی جاها برای صفحه کلید فارسی مستقل از یسیتم عامل rtl هم که باشه
• یک جاوا اسکریپت برای input form ها مثلا برای جست‌وجو یا فیلد نام و … که دوباره خودش لود بشه و مستقل بشه فارسی نوشت rtl فراموش نشود(من این دو تا رو بگردم فکر کنم دارم)
• یک عدد تابع با نام مثلاPost ReplaceFa Function پیش از ذخیره‌ی متن که پیش‌فرض تو هر نوشته‌ای فعال باشه ولی همه‌جا با یک Check mark بشه نافعالش کرد توی پست توی کامنت و ….
• یک تابع با نام ReplaceFa Function برای جایگزینی پس از ذخیره شدن
• یک تابع هم برای این‌که فرقی بین ي و ی و ک و ك هنگام جست‌وجو نباشه و در حقیقت or بشوند این ۴ تا نویسه ۲ به ۲

پیوندهای مفید رو بعدا اضافه می‌کنم الان کپک زدم :D

بالاخره تصمیم گرفتم که دسته‌ها رو از برچسب‌ها جدا کنم، دلیل اصلیش مناسب نبودن روش ساخت دسته و کاربرپسند‌تر بودن افزونه‌ی برچسب‌گذاری بود. دلیل بعدی هم از کارکرد نداشتن RSS ها با زیاد شدن و دراز شدن دسته‌ها بودش. با این تغییر برچسب‌ها زیر هر نوشته و توی ابرچسب نمایش داده می‌شوند ولی دسته‌بندی‌های کلی‌تری وجود داره کنار برگه‌ی وب‌نامه که برای نشان دادن بخش‌های کلی کاربرد داره

اگر با جی‌میل (Gmail) آشنا باشید و کار کرده باشید، یکی از چیزهای خیلی خوبی که داره امکان ذخیره سازی خودکار متنی است که شما دارید توی gmail می‌نویسید. ساده‌تر بگم؛ فرض کنید دارید متنی رو برای کسی می‌نویسید، متن شما به صورت خودکار بعد از چند ثانیه به عنوان پیش‌نویس (draft) ذخیره می‌شه. این ایده‌ی خیلی ساده و خوب باعث می‌شه که اگر به هر دلیلی یادتون رفته باشه که خودتون به صورت دستی متن رو ذخیره کرده باشید، یا رخداد ناگهانی پیش بیاد، متنی که نوشتید از بین نره، همین ایده توی نرم‌افزار مایکروسافت ورد هم هست ولی وجود این امکان توی فضای وب - که به هر حال محدودیت‌های بسیار بارزی به نسبت نرم‌افزار‌های رومیزی (Desktop) داره - خیلی جالبه من یادمه که با این امکان خیلی حال می‌کردم و خیلی به دردم خورد حالا… می‌خواستم بگم که توی وردپرس هم همچین امکانی وجود داره که البته جوملا و مامبو این امکان رو ندارند. الان با این همه تجربه توی مامبو و جوملا فکر می‌کنید که من چقدر جو گیر شدم که دارم گیر می‌دهم به جوملا:) ولی دارم فرقاش رو می‌نویسم که مقایسه کنید و بر اساس نیازتون انتخاب کنید

1. می‌تونید از اضافه شدن نظرات جدید با ایمیل آگاه بشی
2. می‌تونید از شکلک استفاده کنید
3. می‌تونید وقتی دارید نظرتون رو می‌نویسید پیش‌نمایشش رو پایین جایی که می‌نویسید ببینید
4. خیلی سریع‌تر نظرتون پست می‌شه
5. برای هر نوشته می‌شه عنوان نظردهی رو هوض کرد